Oś Stanisławowska stanowi najważniejszy element urbanistyczny przedmiotowego terenu. Jednoczesne przeszycie jej przez Aleję Armii Ludowej pozbawia ją sensu użytkowego. Odtworzenie jej za pomocą alei ze szpalerami drzew wydaje się zabiegiem jedynie prowizorycznym. Muzeum Historii Polski jest szansą dla reaktywowania Osi Stanisławowskiej i nadania jej adekwatnej roli na mapie Warszawy. Wyrastające z ziemi i piętrzące się nad krajobrazem i ulicami inspiruje wiele interpretacji związanych z rolą i tematyką obiektu.

Autorzy: VROA  CH+ (Agnieszka Chrzanowska, Wojtek Chrzanowski, Grzegorz Kaczmarowski, Agata Kurto, Marta Mnich, Łukasz Wojciechowski)

Wzór przestrzenny osiedla oparty został na pomyśle ułożonych horyzontalnie warstw ścian o zróżnicowanym obrysie. Siatka urbanistyczna jest bardzo prosta, ale przestrzeń z założenia ma nie być tak nudna jak w wielu współczesnych 'ekonomicznych' osiedlach. Tytuł 'Townscape' sugeruje cele formalne i programowe – jak najbardziej zróżnicowaną, wielofunkcyjną i atrakcyjną zabudowę mieszkaniową – zarówno jako widok z zewnątrz jak i z perspektywy mieszkańca wypoczywającego na jednym z prywatnych tarasów.

Autorzy: Marta Mnich i Łukasz Wojciechowski

Projekt jest próbą nadania specyfiki muzeum poprzez modyfikację programu wyjściowego. Przestrzeń ekspozycyjna została nasycona ogólnodostępnym programem użytkowym, podobnie jak przedstawia to obraz Huberta Roberta pt. Louvre z 1798 roku. Funkcje komercyjne, gastronomiczne, dydaktyczne i konferencyjne zostały zintegrowane z wystawami. Każde ogólnodostępne pomieszczenie jest salą ekspozycyjną – każda sala ekspozycyjna ma przypisaną funkcję ogólnodostępną. Zredukowano liczbę pomieszczeń ogólnodostępnych do 12 sal o różnych właściwościach oświetlenia, które rozmieszczono amfiladowo. Wszystkie zasadnicze pomieszczenia muzeum są zatem przestrzeniami o proporcjach, wysokości i jakości neutralnej przestrzeni wystawienniczej (tzw. white cube). Działanie to powoduje powstanie nowych okoliczności wystawiania sztuki, co jest potencjalnie pozytywnym wyzwaniem dla kuratorów, artystów i przede wszystkim odbiorców. Wszystkie funkcje techniczne oraz komunikacja zostały ukryte w grubości ścian i stropów definiujących strukturę budynku.

Autorzy: VROA  CH+ (Agnieszka Chrzanowska, Wojtek Chrzanowski, Grzegorz Kaczmarowski, Agata Kurto, Marta Mnich, Łukasz Wojciechowski)

Główne czynniki, które wpłynęły na kształt projektu to: bezpośrednie sąsiedztwo socrealistycznych budynków w monumentalnym założeniu, postulat o podwyższeniu rangi Osi Profesorów przecinającej działkę na dwie części, oraz południowa ekspozycja głównej fasady biblioteki. Projekt zakłada realizację maksymalnie kompaktowej bryły, której gabaryty wynikają z przedłużenia korpusów obiektów istniejących. Pomiędzy nimi rozpięto most funkcjonujący jako główna część biblioteki – przestrzeń wymiany (czytelnie i wypożyczalnia). Elewacje pokryto systemem horyzontalnych żaluzji chroniących wnętrze przed bezpośrednim nasłonecznieniem. Zadaszony plac może funkcjonować jako miejsce spotkań i jest strefą wejściową, która rozluźnia granicę pomiędzy przestrzenią otwartą a zabudowaną.

Autorzy: Sebstian Stanisławski, Łukasz Wojciechowski Współpraca: Monika Dziadosz

Sala zlokalizowana jest w centrum Dzierżoniowa, w sąsiedztwie zabytkowego budynku. Aby uniknąc bezpośredniej inwazji dużą kubaturą w otaczający krajobraz , salę zagębiono w terenie. Rozwinięty nad nią zielony dywan dostępny jest ze szkolnego placu wejściowego.

Autorzy: Sebastian Stanisławski, Łukasz Wojciechowski Współpraca: Piotr Jarczyński

Otwarty, zielony teren znajduje się między siedmiokondygnacyjnymi blokami. Dorównanie im wysokością pozwala na uniknięcie wglądu w strefy prywatne, a brak pośrednich kondygnacji umożliwia wykorzystanie walorów otwartego terenu, z którego mogą korzystać mieszkańcy całej okolicy. Projekt jest próbą przełożenia idei megastruktury na współczesny budynek mieszkalny – jest to zawieszony nad rzeką, drzewami i przyszłym centrum kultury – penthouse.

Autorzy: Marta Mnich, Łukasz Wojciechowski

Taśma ostrzegawcza stanowi granicę pomiędzy projektantem a jego nieistniejącą architekturą na placu budowy. Przecinanie granic staje się naszą wizytówką, kieszonkową wersją polskiej flagi, którą można zabrać ze sobą...

Autorzy: Marta Mnich, Łukasz Wojciechowski

Budynek centrum handlowo-biurowego składa się z adaptacji istniejących kamienic i nowej części, przykrytej tarasowym dachem. Pod dachem znajduje się 5000 m2 powierzchni handlowej, która otwiera się na przeszklony dziedziniec. Projekt został entuzjastycznie przyjęty przez władze miasta, które początkowo sugerowały kopię otaczających zabytków.

Autorzy: Sebastian Stanisławski, Łukasz Wojciechowski